Buck-Tick to jedn z pionierskich zespołów nurtu visual kei, posiadający swoje własne, unikalne brzmienie. Grupa powstała w 1983 roku w mieście Fujioka.
Nastoletni Hisashi Imai miał pomysł na zespół jednak nie potrafił grać na żadnym instrumencie.Swoim pomysłem zaraził kolegę Yutaka Higuchi. Obaj panowie zaczęli ćwiczyć grę - Imai na gitarze, Higuchi na gitarze basowej. Higuchi zapytał swojego przyjaciela Hidehiko Hoshino czy chciałby dołączyć do zespołu. Hoshino był wysoki i przystojny dlatego Higuchi chciał przekonać go, żeby został wokalistą zespołu, jednak Hoshino był zainteresowany graniem na gitarze. Dlatego też, wokalistą zespołu został przyjaciel Ima, Araki. Atsushi Sakurai, buntowniczy samotnik z klasy Ima, zgłosił się na ochotnika jako perkusista. Ima nazwał zespół Hinan Go-Go ("Hinan" krytyka po japońsku). Z czasem panowie zaczęli grywać na lokalnych eventach. Zaczynali od coverów zespołu The Stalin.
Od początku panowie starali się swoim imagne odróżnić się od tłumu. Występowali z irokezami na głowie; z czasem dodali biały makijaż.
Kiedy Ima ukończył liceum, razem z Arakim przeniósł się do Tokyo, gdzie uczęszczał do szkoły projektowania. Rok później liceum ukończyli Higuchi i Hoshino. Obaj także przenieśli się do Tokyo - Higuchi uczęszczał do szkoły biznesu a Hoshino uczył się gotować. Jednakże panowie wracali do domu na weekend aby razem ćwiczyć i grać koncerty. Podczas lata 1984 nazwa zespołu uległa zmianie na Buck-Tick. Nazwa ta wywodzi się z kreatywnego zapisu słowa "bakuchiku" (petarda). W tym czasie zespół zaczął występować z oryginalnymi utworami pisanymi przez Imai i Hoshino. Rodzice Sakuraia nie pozwolili mu przenieść się do Tokyo. Był wiec jedynym członkiem zespołu, który pozostał w Gunma, co nie najlepiej wpływało na jego samopoczucie. Spędzał czas chodząc na koncerty i oglądał występy zespołów w TV. Dzięki temu doświadczeniu Sakurai stwierdził, że nie chce być perkusistą tylko wokalistą. Brat Higuchiego Yagami grał w zespole SP. Kiedy wokalista SP odszedł z zespołu Sakurai chciał dołączyć do zespołu, jednak Yagami grzecznie odmówił. Wkrótce potem SP rozpadło się. Jednakże w tym samym czasie reszta zespołu nie miała się lepiej.Kompozytorskie umiejętności Imy rozwijały się podczas gdy Araki nie mógł dotrzymać mu kroku. Zespół podają trudną decyzję o rozstaniu się z Arakim. Sakurai przekonał swoich kolegów aby pozwolili mu być wokalistą. Grupie brakowało perkusisty. Miejsce to szybko zajął Yagami, który został przekonany przez brata, że najlepszym sposobem na otrząśniecie się po rozpadzie jego zespołu było dołączenie do Buck-Tick. Od tego czasu skład zespołu nie ulegał zmianom.
Przez trzy dekady panowie wydali 18 studyjnych albumów i eksperymentowali z wieloma różnymi gatunkami muzycznymi - punk, dark wave, electronic, industrial, gothic, rock. Członkowie zespołu pracują również nad solowymi projektami i współpracują z wieloma artystami, zarówno japońskimi jak i zagranicznymi, takimi jak Maki Fujii (Soft Ballet), Issay (Der Zibet), Kiyoshi (Media Youth, Spread Beaver), Masami Tsuchiya (Ippu-Do), Raymond Watts (PIG), Sascha Konietzko (KMFDM), Clan of Xymox, Robin Guthrie (Cocteau Twins) i Kelli Ali (Sneaker Pimps).
Netografia/ Więcej (ang.)
BUCK-TICK JaMe
ANN BUCT-TICK
Jesteś ciekaw Czytelniku o czym panowie śpiewają?
Zajrzyj na notgreatestsite
ANN BUCT-TICK
Jesteś ciekaw Czytelniku o czym panowie śpiewają?
Zajrzyj na notgreatestsite
